Tribe-talks

“Verdriet uiten is geen teken van zwakte, maar erkenning dat er iets gebeurd is wat te zwaar en te groot is voor ons hart”, zeg ik een schrijver na, als ik een tissue aanreik. Juist deze week wordt iedereen en in het bijzonder jongeren in heel Nederland opgeroepen open te zijn over psychische problemen. En zij, een jong, mooi maar verdrietig meisje, vertelt mij hoe donker het soms kan zijn.   1 op 7 jongeren

Het is fijn om in de vakantie even alle ballen uit de lucht te laten vallen… voor zover dat lukt want soms blijf je jongleren. En als een ‘gediplomeerd octopus’ zet je door. Maar hoe pak je nou die rust, stel je de juiste prioriteiten en maak je de goede keuzes? In mijn vakantie volg ik het programma ‘Geloof en gezondheid’ waar een interview met Carianne Ros aangeboden wordt. Mijn ‘lerares’ in de methode TotalBalance

‘Er zijn zoveel referentiekaders als mensen. Ieder individu vormt namelijk een referentiekader op basis van zijn/haar eigen geschiedenis, ervaringen en verwachtingen’ lees ik in mijn studieboek. ‘Wat kenmerkt jouw referentiekader?’ Een referentiekader is het geheel van waarden, normen, overtuigingen en gedragingen dat jij je eigen hebt gemaakt. Het bepaalt wie je bent, hoe je naar de wereld en naar andere mensen kijkt, hoe je je mening vormt, wat je goed of fout vindt, wat je

Filmpje Dat ik even niet van me laat horen, heeft een reden. Ik volg een opleiding en verdiep me in communicatie en coaching door een psychosociale basisstudie. Mijn kennis en vooral mijn woordenschat groeit enorm maar tegelijk blijft het stil wat betreft deze Tribe-talks. Daarom deze boodschap… Er schiet me trouwens meteen iets  te binnen van wat ik in de eerste les meekreeg: wanneer je communiceert wordt de boodschap via drie kanalen verzonden: het verbale,

“Ik blijf maar piekeren en kom er niet uit”, zucht ze diep. “Hoe weet ik nou of ik de juiste keuze maak? Ik word er doodmoe van!” Vind jij het ook zo lastig om keuzes te maken? Want als je het ene kiest, kan je dat andere niet meer doen… misschien maak wel de verkeerde keuze of ben je bang dat je iets leuks of belangrijks mist. Dus blijf je maar wikken en wegen waardoor

Wat als alles mogelijk zou zijn, wat zou je dan doen? Hoe zou jij je voelen? Zou je een goede baan hebben, een sportief lichaam, een leuke relatie, veel geld, geen stress en rust in je hoofd? “Het zou gaaf zijn als ik je de gouden formule kon geven om deze dromen te realiseren maar dat kan ik niet”, zeg ik als mij gevraagd wordt of dromen zin heeft. “Toch is het fijn om groot

“Bokscoaching is niets voor mij, joh… ik ben niet boos, ik hoef niet alles eruit te slaan of zo”, deze vrouw van in de 40, getrouwd en moeder van drie kinderen, is niet de enige die denkt dat het boksen alleen als ‘uitlaatklep’ gebruikt wordt als we starten met het coachingstraject. “I have learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made

“Weet niet wat het is maar ik zit gewoon niet lekker in m’n vel…”. Hij draait wat op zijn stoel en speelt met zijn mobiel. Het is alsof hij elk moment een telefoontje verwacht, alsof hij maar even tijd heeft en daarom snel en onrustig zijn verhaal afdraait. “Ik heb best een gelukkige jeugd gehad, daar zit ‘t ‘m niet in, hoor!”, zegt hij. Maar je hoeft dan ook geen traumatische jeugd te hebben gehad

“Ik… doe… er… toe!” Bij iedere klap op de bokszak zie ik haar rug rechter worden en haar blik wordt vastberaden als ze haar linkse en rechtse directe stoten opschroeft. “Hoeveel procent geeft je nu?”, vraag ik. “30 procent”, zegt ze “maar… ik kan meer!” en ze stoot met volle overtuiging tot ze rode wangen krijgt en het tijd is om terug te gaan naar de tafel. Als we aanschuiven vertelt ze me meer over

“De beste doktoren ter wereld zijn dokter Matig, dokter Rustig en dokter Vrolijk” en met dit citaat van Jonathan Swift open ik mijn vakantiegroet. In de corona-maanden piekte het freelance schrijfwerk maar de Tribe-coaching heeft ondertussen ook de (boks)handschoen weer opgepakt! Ik ben dankbaar voor de mensen die ik als persoonlijke coach mocht en mag begeleiden want het maakt me klein als ik zie hoe groots God, dé Dokter, werkt! Hij zei het al tijdens

‘Niet klagen maar dragen en bidden om kracht’… dat werkt goed als je iets voelt wat je niet wilt voelen, als je een innerlijk conflict wegstopt om met een pokerface door te kunnen gaan. “Het is niet anders… we maken er maar het beste van”, hoor ik dan. En ik zie een emotieloos gezicht met ogen zonder glans en vooral: vervlakking. Maar gevoelens die in jou voelbaar zijn, willen erkend worden en ruimte krijgen! Daarom